No, bo jak można inaczej mówić o dwóch wielkich patronach dnia dzisiejszego. Poza gorącą miłością do Pana Boga różniło ich wszystko: pochodzenie, wykształcenie, pozycja społeczna, zdolności organizacyjne czy walory krasomówcze. A ciekawe, że jednego i drugiego chciał potrzebować Pan Bóg. Każdego na innym odcinku, każdemu przeznaczył inny rodzaj posłannictwa, ale obu zechciał zaprząc do wielkiego dzieła naprawianie świata.

   Czego więc uczą nas dzisiejsi patronowie? Przede wszystkim tego, że nie można przystawać w drodze. Pan Bóg, pragnąc zrealizować swoje dzieło zbawcze, nie potrzebowałby tak naprawdę nikogo, ale właśnie chce nas potrzebować, byśmy również mogli mieć swój udział w zbawianiu świata. Po wtóre: należy pamiętać, że aby przydać się Bogu, musimy do końca go umiłować.