Dziś z kolei św. Łukasz przedstawia nam przybycie zmartwychwstałego Chrystusa do strwożonych apostołów. To chwila gdy przerażenie mieszało się z podziwem, zachwytem i nieopisaną radością jednocześnie. Radość radością, ale nie obyło się bez pouczenia. Ułatwił im Pan Jezus rozumienie tego, co było poza możliwościami ludzkiego rozumu prostym doświadczeniem: Macie tu coś do jedzenia? I spożył wobec nich kawałek ryby. Czegoś takiego nigdy nie widzieli, a nawet nie byliby w stanie sobie tego wyobrazić, a oto okazało się rzeczywistością. To wystarczyło zobaczyć i już nie potrzebna była wiara - to było doświadczenie, empiria. Inaczej jednak z rozumieniem słów Boga. Znali je. Pismo Święte było ich codziennym pokarmem, a przecież wiele tracili, skoro nie potrafili go zrozumieć. Dlatego właśnie Pan oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma.

   To też nauka dla nas: nie wystarczy czytać i słuchać słowa naszego Pana, choćby i najczęściej, ale zanim po nie sięgniemy, poprosić o zrozumienie - by działanie nie było próżne.