Odpowiedź mogła być prosta: Bo tak lubię. Ale nie - Pan Jezus cierpliwie tłumaczyć musi również im, swoim uczniom: Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Nie powinni więc się dziwić. Wszak cierpliwy nauczyciel, gdy któryś z uczniów nie jest w stanie zrozumieć, że jedna druga to więcej niż jedna czwarta, odwoływać się będzie do konkretnych doświadczeń dziecka, obrazując tę tajemnicę choćby na przykładzie jabłka... Pan Jezus zaś to nie tylko najlepszy ale i najcierpliwszy Nauczyciel i dlatego chce za wszelką cenę wyrównać szanse tych, którym dano poznać i tych, którym nie było to dane. A o jakimkolwiek wykładzie, kazaniu czy prelekcji mówilibyśmy to przecież łatwiej zapamiętuje się te kwestie, które w jakiś sposób zostały zobrazowane. Przykłady pamiętamy najdłużej, bo odwołują się one do naszych doświadczeń, pragnień czy wyobrażeń i żyją wraz z nami. Jeśli więc Pan Jezus zechciał się posłużyć przykładem siejby i wegetacji zboża, to było doświadczenie bliskie wszystkim. Każdy przecież widział kiedyś siewcę i żniwiarza. Sucha teoria nie jest w stanie się zagnieździć w prostym umyśle - ona potrzebuje obrazu. Pewnie dlatego w wiekach średnich stworzono tzw. Biblia pauperum (Biblia dla ubogich), by rozumowi ułatwić pojmowanie przez aktywizację wyobraźni. To zdecydowanie pomaga. Jedno tylko musimy jeszcze sobie uświadomić: Komu wiele dano... A nam chyba jednak dano...