Istnieje anegdota mówiąca o pewnym dyrektorze, który na pytanie Co słychać?, odpowiadał kolejnym pytaniem: W dwóch czy w trzech słowach? Gdy ktoś zażyczył sobie dwa, odpowiedź brzmiała: Jest dobrze. Kiedy jednak wspomniana osoba z ciekawości poprawiała się: No to poproszę w trzech słowach. Wówczas ze zdziwieniem słyszała: Nie jest dobrze.

   Opisując sytuację z czasów Chrystusa, opisaną w dzisiejszej Ewangelii, trzeba by się jednak posłużyć trzema słowami...  A dziś? Dwa słowa to chyba jednak też za mało... Jeśli Pan Jezus miał pretensje do sobie współczesnych: Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie., to co powiedziałby dziś? Obecnie zbyt wielu nawet wargami czcić Go nie chce... Nic więc dziwnego, że do dziś uchylają przykazania Boże, tworząc swoją, ludzką tradycję. Czynią to zaś z coraz większą bezczelnością. Natomiast każdy głos rozsądku i próba korekty kursu okrzykiwany jest natychmiast mową nienawiści. Jak długo to potrwa? Co jeszcze musi się zapaść albo co zapalić, aby większość zrozumiała, że Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności. Dlatego jedyne, co można zrobić, by zyskać skarb największy, to wrócić do Jego słów przekazanych przez Mojżesza: słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam.