Jakiejż dojrzałości wymaga wyrażenie prawdy zapisanej w Księdze Koheleta! Owszem, powiemy, że był to owoc natchnienia Bożego - bez wątpienia, ale i tak zawiera taki ładunek mądrości dojrzałej, że wydaje się on być niedostępny dla zwykłych konsumentów. Tak, właśnie konsumentów. Wielu bowiem ludziom wydaje się, że świat, w którym żyją jest całkowicie oddany do ich dyspozycji i wszystko, co na nim dostępne, może być bezkarnie przez człowieka wykorzystane. W ten sposób okazuje się, że świat widziany jest oczyma wielu jako konsumencka oferta doczesności. Mamy - owszem - prawo do godziwego mieszkania, ale pragniemy luksusowych willi i pałaców. Możemy korzystać z łatwych środków transportu, ale tęsknimy za najnowszymi modelami samochodów. Nie jest dobrze, gdy człowiek jest głodny, ale potrawy przyrządzamy co raz wymyślniejsze. Dlaczego? Po co? Dobre pytania. Koheletowi takich nie stawiano, a on sam udziela odpowiedzi. Trzeba głębokiego dystansu, by je zrozumieć. Albo doświadczenia... Wystarczy spojrzeć na ruiny zamków, w których niegdyś tętniło życie, uwijała się służba, odbywały się bale i uczty. Wielu ludzi musiało pracować na ten luksus nielicznych. A cóż dzisiaj z jednymi i drugimi? A jak dziś wyglądają z takim przepychem wznoszone mury? To samo możemy powiedzieć o domach wznoszonych przez naszych dziadków, którym serce rosło na widok nowej budowli, a dziś ich wnukowie zastanawiają się na tym, czy taniej będzie remontować, czy burzyć... Podobnie zresztą z samochodami, które niegdyś były szczytem marzeń wielu, zachwycały i ułatwiały życie, a dziś rdzewieją na złomowiskach...

   Marność nad marnościami... Dobrze byłoby zdawać sobie sprawę z przemijalności tego świata i nas w nim, a wówczas zmienić się może ocena tego co na nim w stosunku do celu nadrzędnego - życia wiecznego. Tylko o nim nie można powiedzieć jako o marności.