Czytanie pierwsze rozpoczyna się od słów: Rządy w Egipcie objął nowy król, który nie znał Józefa. I rzekł do swego ludu: «Oto lud Izraelitów jest liczniejszy i potężniejszy od nas. Roztropnie przeciw niemu wystąpmy, ażeby się przestał rozmnażać. Realnie Hebrajczycy nie mogli być ani liczniejsi, ani potężniejsi od Egipcjan, ale w wyrażeniu tym mogła kryć się pewna prawda, że skutkiem piastowania ważnego urzędu w państwie przez Józefa, również jego rodacy mogli zyskać znaczące wpływy i intratne posady. Już samo posiadanie przez nich urodzajnej ziemi Goszen mogło być przyczyną zazdrości u wielu.

   Jaką jednak walkę z tym narodem proponuje faraon? Zająć ich pracą oraz zmniejszyć dzietność... Czy nie widzimy w tym pewnych analogii? Taką politykę stosował i Hitler wobec narodu polskiego: zająć i pracą (arbeit macht frei) oraz zezwolić na usuwanie ciąży (Niemki takiego prawa nie miały)... Owszem, jest pewna różnica: zarówno izraelici w Egipcie jak i Polacy w czasie okupacji cierpieli na skutek prac przymusowych. Iście diabelskim jednak pomysłem było doprowadzenie ludzi do takiego stanu, by sami nurzali się w pracy w celu... powiększania swych zasobów materialnych. Dziś nie trzeba ludzi zmuszać do pracy - wystarczy pokazywać im kolejne zabawki, bez których podobno obejść się niepodobna, a sami staną się niewolnikami swoich pracodawców, nie-swoich banków i niepohamowanych ambicji. A skoro nie ma na nic czasu, to trudno i potomstwo na świat sprowadzać, bo będzie cierpiało... Tak dziś eksterminuje się narody. Na własne życzenie. Hebrajczycy zaś w tamtych czasach im bardziej rósł wstręt do nich, im bardziej ich uciskano, tym bardziej się umacniali i rozmnażali.