Dzisiejszy dzień toczy się w cieniu Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, a czytania zawracają nas w czasy Mojżesza i to bardzo ważnego wydarzenia w jego życiu. Chodzi o moment jego powołania jako wybawiciela z niewoli egipskiej. W rzeczonej chwili ów człowiek miał już około osiemdziesięciu lat. Pierwsza z jego czterdziestek przypadła na okres egipski, dworski, w którym zażywał luksusów, a przy okazji nabywał wiedzy w różnych jej dziedzinach, ogłady dworskiej, znajomości funkcjonowania wielkiego organizmu państwowego jakim był Egipt. Wszystko to skończyło się - można powiedzieć - z jego własnej winy, bo stając w obronie rodaka, Hebrajczyka, zabił Egipcjanina. Musiał więc zaszyć się jak najgłębiej, by nie wpaść w ręce służb faraona. Pan Bóg poprowadził go do kraju Madian, gdzie przyjął posadę pasterza trzód. Ukrył się skutecznie, miał z czego żyć, ale raczej nie było to spełnienie jego marzeń.

   Dla owego człowieka z wyższym wykształceniem jednym z wyzwań stało się zbadanie dziwnego pożaru, jaki wybuchł na pospolitym krzaku. Nawet jeśli była to roślina oleista, która pod wpływem promieni słonecznych zapaliła się, to winna prędko spłonąć. Ta jednak uparcie paliła się. Chęć zbadania tego niezwykłego zjawiska doprowadziła go do spotkania z Bogiem i wskazania mu życiowego powołania. Pomijając szczegóły tego dialogu pamiętamy, że mocno wzbraniał się Mojżesz przed wejściem w wyznaczoną mu rolę. Trudno się zresztą dziwić - znał już życie nadto dobrze. Doświadczenie starca podpowiadało mu daleko idącą ostrożność. Ostatecznie jednak poddał się. Ale ile to trwało!

   W odróżnieniu od jego decyzji, Patronka dnia dzisiejszego, Najświętsza Maryja Panna podczas zwiastowania anielskiego miała zaledwie jedną trudność i to nie wpływającą na decyzję, ale domagającą się objaśnienia. Po nim nastąpiła jasna deklaracja: Oto ja, służebnica Pańska. Skąd ta różnica postaw? Objaśni to później Pan Jezus: bo zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.