Który nie idzie za radą występnych, nie wchodzi na drogę grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców, lecz w prawie Pańskim upodobał sobie. Takimi słowami rozpoczyna się dzisiejszy psalm responsoryjny, który w drugiej zwrotce przyrównuje owego człowieka do drzewa zasadzonego nad płynącą wodą. Podobnie i Jeremiasz w pierwszym czytaniu - mówi to, co ludzie ówcześni łatwo zrozumieć mogli. Przecież bez wody drzewo nie urośnie, a nikt mu jej nie doniesie. Najlepiej więc ulokować się gdzieś blisko wody - i to nie byle jakiej! Winien to być co najmniej strumień, który ze źródła niesie wciąż czystą, źródlaną, życiodajną wodę. Aluzja do upału i lat posuchy odnosi się wprost do wszelkich życiowych trudności, jakie i tak spadać będą na każdego. Dlatego właśnie należy mądrze wybrać miejsce swego wzrastania - właśnie przy Panu Bogu, który jest niewyczerpalnym Źródłem, dającym życie nawet w znaczeniu wiecznym, nieprzemijające.