Od szeregu dziesięcioleci żyjemy w czasach pokoju (nie licząc stanu wojennego). Nie zawsze tak było, albo - prawdę mówiąc - bardzo krótkie były przerwy między kolejnymi konfliktami. Pamiętamy chociażby opis grzechu Dawida z Batszebą. Rozpoczyna się on od stwierdzenia: Na początku roku, gdy królowie zwykli wychodzić na wojnę, Dawid wyprawił Joaba i swoje sługi wraz z całym Izraelem. Jak to brzmi? Królowie wychodzili na wojny wraz z początkiem roku? Jak na jagody do lasu czy po grzyby jesienią? A tu przecież chodzi o życie ludzkie! Rzeczywiście, tak to wyglądało... A tymczasem prorok Izajasz przytacza słowa Boga Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię. A na koniec prorokuje o ludziach żyjących ponad wiek, o zablokowaniu śmierci niemowląt. Ciekawa jest jednak uwaga o wznoszonych domach, w których będzie można spokojnie mieszkać i o winnicach, w których można będzie zbierać owoce - nikt ich nie rozgrabi, bo będzie pokój.

   Można powiedzieć, że cuda dokonywane przez Chrystusa były znakiem początków zapowiadanego czasu. Pan Bóg wszystko może. Trzeba tylko być blisko Niego i wierzyć.