Dopóki nie dotknie nas żadna ważna trudność (ciężka choroba czy śmierć kogoś bliskiego) jesteśmy w stanie przerzucać się słowami na temat jej wartości, potrzeby w życiu i pozytywnych efektów jej posiadania. Gdy jednak znajdziemy się w potrzasku, pojawić się może beznadzieja i przygnębienie.

   Marta z dzisiejszej Ewangelii doskonale zdała egzamin przed Chrystusem jak i przed swoją rodziną. Nie ulega wątpliwości, że bardzo zależało jej na życiu brata, ale też wiedziała - i o tym zapewniła Mistrza - że wierzy w zmartwychwstanie umarłych w czasie ostatecznym. Opłaciło się im wszystkim, ale nie każdy dostąpi takiej łaski jak rodzina Łazarza, Marty i Marii... Bywa przecież, że dotykają nas doświadczenia, wydawać by się mogło, ponad nasze siły. Jednak tak nie jest. Przypomnijmy sobie: Bóg nigdy nie dozwoli nas kusić ponad to, co jesteśmy w stanie wytrzymać. I właśnie dlatego należy w sobie ćwiczyć tę zdolność, która pozwala nam stąpać twardo po ziemi, ale oczyma sięgać daleko w górę. Jeśli pamiętać będziemy, że wszystko, co ziemskie ma wartość jedynie chwilową, a żyjemy dla wieczności - mamy wiarę silną.