Dla współczesnych Eliaszowi było jasnym, że trwająca trzy i pół roku susza była karą za odstępstwa i niewierności ludu wybranego. Kara słuszna, bo zasłużona i uczciwa, a do tego zapowiedziana. Pewnie nie zrealizowałby się, gdyby prorockie napomnienie spotkało się z przyjęciem i doprowadziło do nawrócenia. Tak się jednak nie stało, ale o wiernego sobie proroka Bóg potrafi zadbać.

   Taka jest Boża pedagogia: potrafi On zastosować karę, jeśli niesie ono choćby cień nadziei na poprawę. Kara nie jest zemstą, ale środkiem naprawczym. Dlatego nie próbujmy odbierać Bogu tego narzędzia, bo jeśli z niego korzysta to tylko z motywu miłości.