Dzisiejszy fragment Listu do Galatów jest kontynuacją wczorajszych wynurzeń św. Pawła, który mówił o dwóch nie tyle częściach ile raczej warstwach człowieczeństwa, z których bez wątpienia ważniejsza jest ta wewnętrzna, duchowa.

   Kontynuując tę myśl dzisiaj chce powiedzieć, że ślepe posłuszeństwo przepisom Prawa może z nas uczynić bardzo sprawnych rzemieślników, dostarczających swemu Panu terminowo: zarówno modlitwy jak i ofiary, dziesięciny i pielgrzymki - czego tylko sobie zażyczy. W domach zadowolonych z siebie wyrobników powiększają się swoiste gabloty pełne trofeów, które sami sobie przyznajemy za sumiennie wypełnione nakazy Prawa. Gdy tymczasem chodzi o relację z Tym, którego kochamy i którego wolę winniśmy spełniać tak, jak On sobie tego życzy, w bardzo zmieniających się okolicznościach. A skąd będziemy wiedzieli jakie to zadania i jakie jest Jego życzenie, jeśli nie wejdziemy z Nim w głęboką relację miłości?