Piękne sformułowanie! W dzisiejszym fragmencie Listu do Efezjan przybliża je nam św. Paweł. To właśnie on modli się za adresatów swojego listu, dziękując Bogu za ich wiarę, ale jednocześnie prosi dla nich o ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego. To właśnie po to potrzebne są nam światłe oczy serca, abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania. Można bowiem, na zasadzie owczego pędu iść śladem rodziców i dziadków, towarzyszyć swym rówieśnikom w pełnieniu praktyk pobożnych i jakoś tam kochać Pana Boga. Łatwiej jednak w tym trwać, gdy zostaliśmy upewnieni w słuszności obranej drogi. To właśnie dlatego potrzebne nam są światłe oczy serca.