Dzisiejszy fragment Księgi Sędziów jest dość trudnym orzechem do zgryzienia. Po kolei: po czterdziestoletnich rządach Gedeona kraj był spokojny, ludzie wrócili do Boga i wydawało się, że odtąd wszystko będzie dobrze. Mogłoby tak być, ale nie było.

   Abimelek i Jotam - to ci dwaj synowie Gedeona są bohaterami pierwszego czytania. W opisywanym momencie Gedeon już nie żyje. Kto miałby po nim przejąć rządy w Izraelu? Miał bowiem siedemdziesięciu synów (!) Ta informacja konieczna jest do zrozumienia kontekstu dzisiejszego czytania. Jak to możliwe? Owszem, Gedeon bowiem miał wiele żon. I nie należy tego rozumieć w kontekście rozpasania zmysłowego wspomnianego sędziego. Wiadomo, że w dawnych czasach wojny nie należały do rzadkości, a kto w nich ginął? Przede wszystkim mężczyźni. Stąd wiele wdów i sierot, którymi nie miał się kto zająć. Było nawet prawo lewiratu, nakazujące wziąć za żonę bratową po zmarłym bracie. Nie wszyscy chcieli to wypełnić, bo to przecież kolejne gęby do wyżywienia. Możliwe, że Gedeon z motywu litości i współczucia brał kolejne małżonki. Tak czy owak spłodził siedemdziesięciu synów. Abimelek wziął sprawy w swe ręce po śmierci ojca i udał się do rodziny swej matki, tam podburzył swoich kuzynów i wujów argumentując, że lepiej by jeden panował na ludem niż... siedemdziesięciu. Przy ich pomocy wymordował więc wszystkich swoich braci z wyjątkiem Jotama, którego nie zdołał ująć. Ten zaś występuje dziś wobec mieszkańców Sychem, za pomocą bajki ujawniając prawdę o mordercy. Jeśli oburza nas ciągle zbrodnia Kaina, to czymże było przelanie tak wiele krwi dla uzyskania władzy?

   Okazuje się, że do wszystkiego zdolny jest człowiek, gdy zacznie folgować sobie w zakresie praw przez Boga ustanowionych.