Oj, nie jest łatwo być rodzicem, nauczycielem, trenerem czy przewodnikiem duchowym. Zderza się tu świadomość odpowiedzialności (uogólniając) za wyniki podopiecznych z konieczną i naturalną potrzebą okazywania miłości. Ludowa mądrość mówi Nie bądź za słodki, bo cię zliżą ale nie bądź za ostry, bo cię wyplują, zaś pewien starszy człowiek (wiele już lat temu!) wyjaśnił sekret rodzicielskiego wychowania: … bo to trzeba: sercem kochać, a ręką bić (…)

   Te pouczenia stanowić mogą pewne tło dla zrozumienia dzisiejszej nauki Pana Jezusa. Z pewnością i w Jego czasach nie było łatwo być kapłanem czy uczonym w Piśmie. Wydaje się jednak, że ówcześni przewodnicy duchowi – skrupulatnie zgłębiając tajniki Prawa – zapomnieli o pewnej zasadzie: najważniejszą jest intencja prawodawcy. Przecież sam Pan Jezus powiedział, że litera zabija a duch ożywia.

   Zdaje się, że w odniesieniu do dzisiejszego pouczenia jest to najlepszy komentarz. Nikogo nie przyciągnie się do Boga surowością, ale nadmierna łagodność będzie wprowadzeniem wiernych na plac zabaw, gdzie Pan Bóg będzie mówił tylko… w jakimś swoim małym obrazku…