Tak niedawno obchodziliśmy uroczystość narodzenia św. Jana Chrzciciela a dziś już... jego męczeńską śmierć. Co prawda odległość czasowa w kalendarzu liturgicznym mniejsza jest niż w życiu, ale i tak jest to właściwie jedynie chwila - zwłaszcza w życiu dzisiejszego patrona. Miał przecież zaledwie trzydzieści lat (no, może trzydzieści jeden). Zapowiadał się fantastycznie - ludzie mieli go za proroka, chętnie go słuchali, nawracali się pod wpływem słów owego świętego męża, który miał do spełnienia ważne posłannictwo: miał ogłosić przyjście obiecanego Mesjasza i wskazać na Niego. To zadanie spełnił. I wystarczyło? Widocznie tak. Gdyby jeszcze miał coś do spełnienia na tym świecie, Pan Bóg nie pozwoliłby na skrzywdzenie go. Tymczasem jego krzywda stała się dlań błogosławieństwem: tak prędko osiągnął niebo.

   Każdy z nas, stworzonych przez Boga ma również do odegrania jakąś ważną rolę w życiu i nie wiemy czy to, co aktualnie wykonujemy, jest właśnie tym zadaniem, czy też oczekiwać mamy na jakieś inne, być może ważniejsze od aktualnego. Jednak właśnie dlatego, że nie wiemy, winniśmy być gotowi w każdej chwili, bo nawet w trakcie spełniania Bożego polecenia nasz zegar może się zatrzymać...