Chodziło o przeniesienie największej świętości Izraelitów - Arki Przymierza - do nowo wybudowanej świątyni. Młody król, odznaczający się niezwykłą inteligencją dopełnił dzieła upragnionego przez swego ojca, Dawida: Zbudował przepiękną świątynię, której widok zapierał dech w piersiach. Historycy obliczają, że jej budowa pochłonęła trzyletni budżet państwa. No i do tego sama uroczystość przeniesienia Arki w jej mury. Uroczystość zgromadziła naczelników pokoleń, przywódców rodzin Izraelitów, kapłanów, lewitów, fletnistów, harfiarzy i mnóstwo ludu. Cóż za wydarzenie! Nie żałował Salomon pieniędzy na nie. Wprost całe stada zwierząt ofiarnych składano Panu Bogu w tym dniu, a po modlitwach, śpiewach i psalmach nastała wielka feta. Ludzie cieszyli się jedli, pili i bawili. Wielka radość zapanowała wśród ludu wiernego. A organizatorem całej tej uroczystości był właśnie Salomon. Niestety jego życie nie zawsze było oddane Bogu. W tamtym czasie jednak jeszcze wszystko chciał robić dla Pana Boga - dopóki nie uwierzy we własną błyskotliwość i nie będzie się starał wyprzedzać swego Pana w decyzjach...

   Okazuje się, że łatwiej jest organizować wielkie uroczystości na cześć Boga niż trwać w codziennej, cichej wierności...