To hasło czy temat rozważania wynika z obu dzisiejszych czytań. Chronologicznie pierwszym był Pan Jezus, który otwiera oczy na absurdalność pewnych zachowań, nakazów a nawet wynikających z Prawa - na przykład oko za oko czy ząb za ząb. Do czego to może prowadzić? W końcu wszyscy stalibyśmy się bezzębni i ślepi. Dlatego inną trzeba wybrać drogę - drogę miłości i nastawienia drugiego policzka, oddania szaty i odpłacania dobrem za zło. To niewątpliwie było złamaniem dotychczasowych schematów.

   Św. Paweł w pierwszym czytaniu też łamie schematy. Mowa tam o mięsie z ofiar składanych bożkom. Pochodziły one ze zwierząt zabijanych na pogańskich ołtarzach. Po części były one spalane dla bożka, część przeznaczana była dla kapłana sprawującego ofiarę oraz fundatora ofiary. Świeżo nawróceni na chrześcijaństwo poganie z Koryntu oraz sami Żydzi oburzali się na praktykę nabywania takiego mięsa, które pochodziło z kapłańskiego nadmiaru. Sami kapłani, a nawet ich rodziny nie byli czasem w stanie przejeść owego ofiarnego mięsa. Było więc ono sprzedawane w specjalnych sklepach. Problem polegał na tym, że było ono ofiarowane bożkom.

   Z formalnego punktu widzenia to prawda, ale łamiący schematy Paweł przypomina, że nie ma żadnych bożków. Nie istnieją. Jeśli więc coś zostało ofiarowane niczemu, to nie może to w żaden sposób ugodzić Boga jedynego. Można więc je spożywać. Jedna jest tylko przestroga: zgorszenie. Chodzi o nierozumiejących tego, działających na schematach. Ze względu na nich należy się powstrzymywać od nowego - wiedząc jednak swoje...