Każdemu zdarzyło się pewnie być słuchaczem wykładu spójnego, logicznego, ale zupełnie niezrozumiałego. Zapewne to miał na myśli Pan Jezus mówiąc, że słuchający nie rozumieją i patrzący nie widzą. Dlatego posługiwał się przypowieściami, które przeprowadzają do rzeczy bardzo trudnych drogą już znaną - poprzez łatwe porównania do znanej rzeczywistości.

   Tą samą drogą prowadzi też św. Paweł, mający zamiar wyjaśnić jedną z najtrudniejszych kwestii: zmartwychwstanie ciał. Jak tu zresztą mówić o czymś, co nie jest dostępne nikomu z żyjących? Gdy uczeń chce poznać rzeczywistość studencką, wystarczy że zapyta obecnych studentów, jeśli chce poznać atmosferę pracy w konkretnym zakładzie - wystarczy, że zasięgnie opinii zatrudnionych tam pracowników. Skąd jednak się dowiedzieć czegoś o zmartwychwstaniu?

   Św. Paweł - podobnie jak Pan Jezus - sięga do obrazu ziarna: choć zasiewa się znane, to wyrasta coś zupełnie innego, nawet jeśli owoc tej śmierci na szczycie łodygi przyniesie kolejne ziarna. Z nich jednak powstanie mąka, z tej zaś można będzie wypiec chleb, zrobić makaron, rogaliki, kluski, ciastka czy nawet tort - wytwory zupełnie niepodobne do swego źródła. Pozostaje nam więc solidnie pracować i z ufnością oczekiwać śmierci zapowiadającej ową cudowną odmianę. Tę ufność i skupienie uwagi próbują jednak na tym świecie naruszyć przeróżne przeszkody. Mówi o nich Pan Jezus. Jedną z nich, szczególnie dokuczliwą, jest interesowanie się zbyt wieloma wiadomościami - zupełnie niepotrzebnymi, a odwracającymi naszą uwagę od sprawy najistotniejszej. Pan Jezus określa to mianem cierni. Istotnie, słuchając wiadomości radiowych, telewizyjnych czy ze świata internetu, jesteśmy dosłownie zagłuszani tą masą nieistotnych enuncjacji, które po krótkim czasie muszą ustąpić miejsca nowym tylko po to, aby nas utrzymać w napięciu i odwracać naszą uwagę od zbawienia. Nie dajmy się na to złapać.