Nikt z nas nie wie, jak będzie wyglądało w niebie, choć wszyscy chcieliby być szczęśliwi na wieki. Św. Paweł, powołując się na to, co zostało napisane, mówi o tamtej rzeczywistości bardzo tajemniczo: Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani do serca człowieczego nie weszło, co Bóg przygotował dla tych, którzy Go miłują. Dzisiejsze święto świętych Archaniołów zwraca naszą uwagę na pewien aspekt nieba: będzie tam mnóstwo duchów czystych. Bo tak właśnie określamy aniołów, którzy opowiedzieli się po stronie Boga w chwili buntu Lucyfera. Pierwsze dzisiejsze czytanie przedstawia nam ów przyszły świat w formie jakiegoś bogatego dworu niebieskiego, wypełnionego tysiącami tysięcy tajemniczych istot. Bazując na wiedzy starotestamentalnej oraz nauczania z Nowego Przymierza wiemy, że chodzi tu nie tylko o aniołów, mających zresztą swoją hierarchię, ale również o świętych i błogosławionych, którzy życie swoje poświęcili dla miłości Boga.

   Dzisiejsze święto prowokuje do zastanowienia się nad aniołami i archaniołami. Pismo Święte mówi o dziewięciu chórach tych istot niebieskich, a to pewnie jest tylko strzęp informacji, starających się opisać niebo. Najważniejsze z tego jednak jest to, że owe duchy niebieskie z ochotą i radością wypełniają zadania przez Boga im zlecone, niezależnie od stopnia hierarchii, jaki posiadają. To nauka również i dla nas: nie powinniśmy sobie wyobrażać siebie w jakimkolwiek miejscu owego Dworu, ale wszystkie wysiłki koncentrować na służeniu Panu Bogu. W dobie demokracji wydaje się często, że wszyscy są równi, wszyscy mają jednakową godność a w związku z tym wszystkim należne jest miejsce w niebie, i to w bezpośredniej bliskości Boga. Owszem, jednakowa godność wynika z bycia dzieckiem Bożym, ale nie każdy przecież jest milionerem - choć w demokracji ma do tego prawo... Starajmy się jedynie o dostanie się do nieba, a przydział miejsc pozostawmy Najwyższemu.