Czy tylko Paweł został do tego zobowiązany? Z pewnością nie. Pawła od dawna już nie ma pośród żyjących, a zobowiązanie Pana Jezusa Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody wciąż pozostaje w mocy.

   Sobór Watykański II przypomina nam, że przez samo przyjęcie chrztu świętego już jesteśmy włączeni w Jego potrójną misję: prorocką, kapłańską i królewską. Wszyscy więc nosimy na sobie jarzmo Chrystusowego zobowiązania, a nie da się go zrealizować jedynie szafarstwem słowa. Po pierwsze bowiem nie każdy się do tego nadaje, nie każdy zaś ma odpowiednie do tego przygotowanie no i nie każdy ma w sobie tak wiele odwagi. Oznacza to więc, że nie w tym rzecz. Już św. Paweł, wielki uczony i nieprzeciętny erudyta wskazuje inną drogę, by być przekonującym w przekazie owej największej mądrości tak jak ją czytamy: w najprostszy, a w każdym razie naturalny sposób. Trzeba dostosować się do środowiska, upodobnić się do adresatów przekazu, by w sposób naturalny zostać przyjętym, a wraz ze sobą wyświetlić również bogactwo przekazu Bożego. Można zostać wręcz niewolnikiem i słabym, ale nieustannie walczyć pod dyktando Najwyższego, bo przecież spełniamy obowiązki Szafarza.