Myśl o stworzeniu tzw. eliksiru młodości nie powstała w biednych, folwarcznych czy chłopskich chatach. Tam ludzie od dawna wiedzieli, że jest czas rodzenia i czas umierania wraz ze wszystkim, co wylicza w dzisiejszym pierwszym czytaniu Kohelet. W gruncie rzeczy cieszyli się na taką perspektywę, bo mocą wiary dostrzegali w niej dopełnienie sprawiedliwości, życia bez trosk i odpłatę za spełnione dobro. To bogacze, którzy nie byli w stanie zamaskować wewnętrznej pustki, zawsze dokarmiali pragnienie wydłużenia tłustej, wygodnej doczesności.

   Czy i w obecnym dobrobycie nie obserwujemy czegoś podobnego? Córka i matka używają tych samych kosmetyków, podobnie się ubierają i przesadnie dbają o zachowanie tej samej linii. W tym czasie przerośnięty pięćdziesięciolatek zasypuje swój żołądek mnóstwem suplementów diety, wiadro potu wylewa na siłowni tylko po to, aby na łańcuchu utrzymać uciekającą młodość. Biedni, nie potrafią zgodzić się na to, co nieuchronne - zamiast z wdzięcznością przyjmować każdy kolejny poranek i rozwijać tęsknotę za Tym, który jest Mesjaszem, Synem Boga żywego, który już dawno przygotował i trzyma dla nas radość niegasnącą, młodość niekończącą się i wielowarstwowe szczęście, dla ludzi niepojmowalne.