Wiek XII i XIII był okresem koń- ca świata - przynajmniej tak myślało wielu ludzi tamtego czasu. Bo zepsucie obyczajów właśnie na to wskazywało. A tymczasem my dziś o tamtych wiekach mówimy: średniowiecze. Jeśli tamto było czasem średnim to z kolei my jesteśmy... przy końcu czasów. Czyżby koniec świata? Te słowa często padają i znajdują swoje usprawiedliwienie w fatalnej kondycji ducha tego świata...

   Jednak nie musi się to spełnić. Po tamtym rozprzężeniu przyszła odnowa. Oby i tym razem tak się stało. Prorok Izajasz mówi, że źródłem odnowienia świata będą wszyscy zachowujący Boże Prawo, a wśród nich również i cudzoziemcy - dotąd odrzucani przez członków narodu wybranego i pogardzani. Jakby potwierdzając te słowa, osiem wieków później, św. Paweł - jako apostoł pogan - pisze do Rzymian, że swoją postawą zawstydzają tych, którzy od dawna są posiadaczami prawdy, wiary i obietnic Bożych. Wyraża nadzieję, że będzie to impulsem do podjęcia przez nich współzawodnictwa w wierze.

   Paweł jednak tego nie wymyślił. Skorzystał ze wzorca pozostawionego przez samego Pana Jezusa. Otóż wydarzenie z niewiastą kananejską (w końcu poganką) było ukazaniem logiki Zbawiciela, który tylko pozornie okazuje się czasem nieprzystępny, ale tak naprawdę chce zbawienia wszystkich. I nie będzie miało znaczenia pochodzenie, narodowość czy sława. Przepustką do nie-ba będzie wierność Bożym nakazom. Pokusimy się o nie?