O czym chce nas pouczyć Pan Jezus za pomocą przypowieści o pannach mądrych i głupich? Wszyscy ją znamy i z grubsza wiemy, o co w niej chodzi. Po prostu: trzeba być gotowym na przyjście Pana. Zawiera się w niej jednak znacznie głębszy sens. Nikogo - oczywiście - nie trzeba przekonywać, że zastęp owych dziesięciu panien, to nie kandydatki na pannę młodą, spośród których mający nadejść pan ma sobie dopiero wybrać jedną. Jest to grono druhen weselnych, które mają towarzyszyć już wybranej pannie, a sama uroczystość weselna odbędzie się wraz z jego przybyciem. One jednak, dostąpiwszy tak wielkiego zaszczytu, mają się nie tylko do swojej roli dobrze przygotować ale i trwać na czuwaniu. I to jest pierwsza uwaga: na tym etapie wszystkie zdały egzamin - prezentują szczerą gotowość na przyjęcie pana młodego, licząc na szybkie jego przybycie. W tym jednak rzecz, że dzień i godzina jego przyjścia nie są znane. Oczekiwanie jednak może się wiązać ze znużeniem, a nawet ze zniechęceniem. Jeśli ktoś nie jest w stanie tego przewidzieć to już skazuje się na porażkę. I nastąpiła. Samo wesele niewątpliwie będzie miało radosny charakter, ale przygotowanie do niego prawie zawsze wiąże się z trudem. Jeśli ktoś w tym zakresie nie zda egzaminu, nie zostanie dopuszczony do ucztowania.

   Niektórym się wydaje, że wystarczy zostać ochrzczonym i przyjąć Komunię świętą, a jeśli już przyjmiemy sakrament bierzmowania, to już Pan Bóg winien za wszelką cenę zabiegać o takiego fachowca. Ale cóż on ma czego by nie otrzymał? Im dłużej trwa oczekiwanie, tym więcej darów trzeba przygotować na Jego przyjście. To nie tylko modlitwy, które oznacza zapalona lampa, ale to również zapas dobrych uczynków, tak miłych naszemu Panu.